sevgili günlüüüük staj belgemi aldığıma göre başımdan geçenleri anlatabilirim artık değil mi? evet.
geçen cuma belgeyi hazırlayan malum bakanlığın 657'ye tabi çalışanı bir belge hazırlamış: "......gazi üniversitesi siyasal bilgiler...öğrencisi..." gördüğümde ben de çok şaşırdım. şoke oldum. gördüğüm karşısında bahse konu resmi evrağın muhtelif yerlerinde gördüğüm daksil darbeleri beni hiç etkilemedi bile. çalışana evraktaki bilgilerin yanlış olduğunu "okul kısmına gazi yazmışsınız yanlış olmuş ankara siyasal olacak" dediğimde aldığım cevapla başımdan aşağı kaynar sular döküldü:"tamam işte gazi siyasal." orda bir kaç saniye durdum işte çünkü hassas noktadan vurdu. "yok" diyebildim yanlış birşey söylememek için. "tamam düzeltelim" dedi ve evrakı elimden aldı. daksile davranıp "gazi" ibaresinin üstüne tatbik etti. ben gülsem mi ağlasam mı düşüncesindeyken dayanamayım ve resmi evrakta daksil olmayacağını söyleyiverdim. fakat çoktan düzeltmişti. evraka baktığımda artık dayanamayıp güldüm ve "bu böyle olmaz" dedim. "sen bi fotokopiye götür bunu bakalım nası olacak" demesini söylemesem daha iyiydi de buna var işte. artık ne olacaksa olsun arkadaşım tavrını takınarak "bunu yeniden yazdıralım evrak benim için önemli" dedim. arkadaş istemeyerek de olsa "tamam" diyerek beni savsakladı. 2 gün sonra pazartesi günü evrakı düzgün haliyle almak için sözleştik. fakat pazartesi günü gelip çatınca mırın kırın ettiğini anladım. "ne var bu evranda gayet düzgün" diyordu. olmaz dedim daha sert bir tavırla. bu sefer "ben bunu bir daha imzaya gönderemem" falan fıstık gibi kaçış yolları aradı. "ne var ki daksilli halinde bişi yok" (ya görseniz altınıza işersiniz aslında ibret olsun diye almalıydım onu) diyo hala. "olmaz resmi evrakda daksiiiiiilll, olmaz." "iyi o zaman akşama gel ben sana hazırlarım artık yapıştırma (daksil olmaz dedim ya başka tür bir tahribat yöntemi olan üstüne kağıt yapıştırma yöntemini kullanacak) falan bişiler yapacaz buna." hey allahııımmm şaka dedim şaka. artık bu arkadaşa diyecek koyacak bulamadım ve mekanı terk ettim. sonra diğer birimlerden birilerine sorarak işin aslını öğrenip evrağın gayette yeniden düzenlenebileceğini duydum. hemen gittim ve "evrağı yeniden yazdırın lütfen, imzaya gönderin ben bilaher alırım acelesi yok hiçbir yerinde tahribat ve daksil görmek istemiyorum" dedim. alkışları ve sevinç çığlıklarını bir ben duyabiliyordum
veeeeee en sonunda bugün belgemi elime aldım. içimde bir ukte var hala ama diyecek bişi yok tarihlerde ufak bir hata var. ama ben sertifika için bastıracağım için çok da dallandırmadım konuyu. ama nasıl gerildiğimi bir ben bilirim. içişlerinden de soğudum arkadaş. ben yarın öbür gün amir olsam böyle birinin üstünde bana böyle saçma sapan bir evrak getirse yığarım onu oraya. içimdeki insan sevgisi azaldı. öğrendiklerimi de unuttum. daksilden de nefret ediyorum.
